الهی خیر نبینه که تو رو از من جدا کرد منو آخر به اشکای شبونه مبتلا کرد
حالا شب‌گردم و آواره‌ی کوچه و خیابون یکی اسم تو رو با خاطراتت صدا کرد
بعدِ تو منم که بی‌ رمق شدم زندونی قفس شدم مردم و بی‌ نفس شدم من
بعد تو تنهای شهر غم منم زخم تو مونده رو تنم خودم خودم رو می‌ شکنم من
پر از دلتنگی‌ ام طاقت ندارم تو کجایی منو حسرت به دل کردی چقدر تو بی‌ وفایی
من و این گریه‌ های لعنتی بی‌تو خرابم یه‌کاری کردی با من که نمیتونم بخوابم