آینه رو رها کن تصویرو به‌ هم بزن با درد ریشه‌ دارت رها شوقدم بزن
دنیای پشت پرده زیباترین جهانه بغضی که میپوشونی نبض یه داستانه
تو این سکوت خودت باش، تو هر سقوط خودت باش
روی همین ترانه بیا برقص خودت باش تنها و بی‌ بهانه روی همین ترانه
بدون هیچ دلیلی بیا برقص و خوش باش تو پیله‌ی خیالت پروانگی رو حس کن
با واژه‌های بکرت تاریکی رو طلسم کن آروم بمون و بشکن قفل درای بسته
زیباست پر کشیدن حتّی با بال خسته نه ترسی از قضاوت نه حسرت تماشا
همین که می‌نویسی یعنی حضور و حاشا بدون ترس خودت باش،تو زمزمه خودت باش
دور از نگاه این شهر یه عالمه خودت باش